Wraz z końcem sierpnia i zbliżającym się sierpniem czas się kurczy. A będzie jeszcze gorzej. Wczoraj i dziś 2x30 km. Bez spinki, czysta przyjemność. Szkoda, że tak krótka.

No właśnie! Kolano już nie bolało, już było fajnie. Tymczasem dziś przez moment znów się odezwało. Myślałem, że mam już je w szachu, że kontroluję sytuację, a tymczasem znów jest niepewność.

Zobaczymy.

Jutro nie jadę.

Po piątku znów odezwało się kolano. Już tyle razy to mówiłem, ale chyba wreszcie wiem, skąd się biorą te bóle. Nie zła pozycja, nie pedały, nie buty, a raczej podejście do treningu. Przez pięć dni nie trenowałem, wsiadłem na rower i od początku narzuciłem względnie mocne tempo. Zobaczę, jak się sytuacja rozwinie, ale wczorajsza (absolutnie rekreacyjna) przejażdżka oraz dzisiejsza (absolutnie pozbawiona bólu, odrobinę mocniejsza) jazda dały mi do myślenia. Obie bardzo krótkie, ale dające nadzieję.

Wyniki z obu połączyłem, bo szkoda robić dwie notki dla tak śmiesznie krótkich dystansów :D

Po pięciu dniach wracam do gry. Trzeba było się poświęcić obowiązkom pozasportowym i stwierdziłem, że czas na małą regenerację. Zobaczymy, jakie będą tego skutki. Pierwszy dzień, zgodnie zresztą z przewidywaniami, był mega ciężki. Puls szalał, ciało się męczyło, głowa bolała, a na dodatek "wiater wiał".

Nic dziwnego, że czas jest, jaki jest.

Stary druh znów postanowił dać o sobie znać! Z prędkością 25 km/h skutecznie uprzykrzał mi dzisiejszą przejażdżkę. Przez 2/3 trasy wiał albo w mordę, albo w bok, skutecznie spychając przy tym rower. Efektem tego jest właśnie taki oto dzisiejszy czas. Było ciężko.

Nie jechało się dziś zbyt fajnie. Były momenty, gdy musiałem łapać oddech. Były momenty, gdy byłem zmęczony. Oczywiście, takie chwile zdarzają się podczas każdego treningu, jednak dziś były wyjątkowo dokuczliwe. Z drugiej strony, nic, absolutnie nic mnie dziś nie bolało. Czyżbym wreszcie dobrze ustawił siodełko? Lepiej nie zapeszać.

W zasadzie miało być dziś 75 km. Jednak matematyk amator się nie popisał i, obliczając trasę, pomylił się o 7,5 km. Ehhh... chyba czas wrócić do podstawówki.

Sama jazda bardzo fajna, o czym najlepiej świadczy chyba czas, który uwzględnia rozgrzewkę i rozjazd. Dziwnie zachowywał się natomiast wiatr, który tak nie wiał jeszcze w tym roku. Wiał bardzo długo w twarz. Nawet, gdy skręciłem o 160 stopni. Później jednak fortuna się odwróciła, co znacznie poprawiło osiąganą prędkość.

Dziś postanowiłem zmienić świat. No może nie świat, ale przynajmniej region. No może nie region, ale kilka osób. Ok, nikogo nie zmienię, ale przynajmniej mam satysfakcję. W każdym razie każde miłe zachowanie ze strony kierowców nagradzałem uniesionym kciukiem. Nie wiem, czy to widzieli, nie wiem, czy zrozumieli, ale może jakiś skutek przyniesie.

Trudno mi w to uwierzyć, ale dziś na rowerze... zmarzłem. Najzwyczajniej w świecie było mi zimno, a i teraz jeszcze dochodzę do siebie. To chyba przez ten zimny wiatr, ale dziś nie jechało się za dobrze.

Stąd też ten czas. Jest jaki jest, ale mój własny... :D ;)