Na wariata

Dziwna to była wycieczka, której celem było sprawdzenie moich możliwości na zasadzie "masz rower i jedź". Typowy trening "na wariata", czyli jazda do bólu. W planach było 80 km, ale okazało się, że w pewnym momencie trasy skończył się asfalt i trzeba było improwizować.

Od początku wiatr dął prosto w nos. Momentami zmieniał kierunek na bardziej korzystny, niemniej jednak będąc z reguły złośliwym, albo też po prostu w złym nastroju.

Do tego doszedł mój błąd w dostarczaniu odpowiedniej liczby węglowodanów. Zacząłem dobrze, ale przegapiłem moment na trzecią przekąskę i w pewnym momencie zabrakło. Batonik zbożowy i banan nie dały rady w starciu z moim hiperszybkim metabolizmem. Odcięło. Nim zjadłem kolejnego banana, było już za późno.

Suma summarum wypad oceniam na "kiepsko+". Czas mierny, ale doświadczenia i lekcje jakieś z tego wszystkiego wyciągnąłem. Nie jeździć po niesprawdzonych trasach, jeść więcej, zacisnąć zęby i jechać dalej. Choćby na wariata!